جان لاک می گوید:
برای اینکه به عقایدمان اعتماد کنیم، باید دلیلی برای تائید آنها بیابیم.
اما به راستی، مبنا و اساس باور کردن چیست؟ ما چگونه باور میکنیم؟ چه چیزی اساس و پایه برای باور کردن عبارتهاست؟ یک گزاره چگونه مورد تائید انسانها قرار میگیرد؟ انسانهای مختلف، محیط گوناگون، بینش متفاوت و گاه متضاد یکدیگر، دین و آیین منحصربه فرد. همهی اینها باعث میشوند که حتی معیار ما برای باور کردن هم متفاوت باشند. شخصی دلیلی برای باور کردن چیزی میآورد، شخصی دیگر، دلیل دیگری برای مخالفت با آن میآورد.
امام زمان هست، چون خدا گفته است.
امام زمان نیست، چون وجودش تجربه پذیر و تاثیر حضورش قابل درک نیست.
قابل قبول ترین دلیل برای تائید گزارهها چیست؟
ادراک