گفت : خدا چیست؟ عشق چیست؟

گهواره‌ی گربه : کورت ونه‌گوت

سارتر / مقدمه‌ی بیگانه : آلبر کامو

آلبر کامو

سارتر

این جمعیت 18 میلیونی چگونه می‌تواند – به عنوان یک قدرت – بر نهادهای قانون گذار و سیاسی تاثیر بگذارد و بوسیله‌ی اهرم‌های فشار – که فعلا نمی‌دانم چه می‌توانند باشند! – از حقوق خود به عنوان یک جامعه‌ی گسترده و دارای اعضای بسیار زیاد و نه به عنوان اقلیت، در مقابل تعرض و بی تدبیری مسئولان دارای مقام اداری و سیاسی بالا دفاع کند؟

من هیچ ادعایی در مورد شناخت جامعه، نهادهای مردمی و غیر دولتی و همین طور مناسبت‌های سیاسی ندارم. ولی پرسشم اینست که آیا می‌شود از این توده‌ی عظیم جامعه‌ی کاربران که دغدغه و مشکلات مشترک زیادی دارند بهره گرفت و آن را تبدیل به یک حزب، نهاد یا چیزی مثل این کرد؟

باز هم تاکید می‌کنم، من دانش ناچیزی در مورد نحوه‌ی تشکیل اینگونه نهادها دارم. لطفا در بسط و پروراندن این ایده مرا یاری کنید.

شاید

شبحی در راه باشد، شبح جامعه‌ی کاربران اینترنت ایران…

و شاید

تمام ایران را فرا بگیرد…

کاربران اینترنت سراسر ایران :
متحد شوید

من به شما تسلیت می‌گم که آقای شکیبایی سه بار در فیلم‌های شما شرکت کرده‌اند.

ای کاش همه‌ی این‌ها قبل از وارد شدن به زندگی امکان پذیر بود. جبر و شرایط جامعه، تاثیر زیادی تو اختیار من گذاشته. خیلی چیزها اجباریه. حتی خود زندگی.

تعریف دوم: فرهنگ یعنی روش زندگی

بخشی از این  نامه پیرامون موضوع بالا :

1. در تعطیلی مجلسین دیده می‌شود که دولت اقداماتی در نظر دارد که مخالف شرع اقدس و مباین صریح قانون اساسی است.

2. ورود زنان به مجلسین و انجمن‌های ایالتی و ولایتی و شهرداری، مخالف قوانین محکم اسلام  و تشخیص آن به نص قانون اساسی محول به علمای اعلام و مراجع فتوا است.

3. فقهای اسلام و مراجع مسلمین به حرمت آن فتوا داده و می‌دهند، در این صورت حق رای دادن به زنان و انتخاب‌ها آن‌ها در همه‌ی مراحل مخالف نص اصل دوم از متمم قانون اساسی است.

به این ترتیب بنا به نظر خمینی و البته قوانین محکم اسلام، زنان حق انتخاب کردن و انتخاب شدن ندارند. اما چرا پس از مدتی در زمان بعد از انقلاب – و شاید چند سال پس از ارسال نامه – این قوانین محکم و سفت و سخت و تغییرناپذیر الهی- اسلامی، 180 درجه تغییر می‌کند؟ چه مسائلی در تغییر احکام صددرصد مطلق اسلامی، اثر می‌گذارند که آن‌ها را اینگونه دگرگون می‌کنند؟ حکومت اسلامی تابع چه منافع و مصلحت‌هایی است که اینگونه تغییر موضع می‌دهد؟ آیا ممکن است قوانین دیگری باشند که امروزه به نام الهی بودن، تغییر ناپذیر بودن، حکم پیامبر و امام بودن و هزار چیز دیگر، به آن‌ها قوانین محکم اسلامی می‌گویند، اما در گذشته نبودند و یا ممکن است در آینده نباشند؟

منتظری در اینباره در خاطرات خود، به گفتن این جملات بسنده می‌کند که :

در آن زمان، نه نفر از علما اعلامیه‌ای امضا کردند که زنها نباید انتخاب شوند و نظر امام خمینی هم همین بود و خود ایشان هم اعلامیه دادند، ولی بعدا چون شرایط عوض شد، شاید به این جهت نظر ایشان هم عوض شده باشد. [ خاطرات / آیت الله منتظری / جلد یک / صفحه‌ی 209 ]

شرایط عوض شد… . اما این شرایط چه هستند؟ خیلی از قوانین کنونی، به نام قوانین محکم اسلامی، به مردم به زور تحمیل می‌شود.پس کمیته، منکراتی‌ها، حجاب زنان، مجازات‌های اسلامی، طرح امنیت اجتماعی و تمام این‌ها، تابع شرایطی هستند و شرایط مقدم بر آن‌هاست. شاید با یافتن علل تغییر موضع خمینی، بتوان به شرایط مقدم بر حکم رسید.

فیلم به صورت مستندگونه تهیه شده بود. بچه‌ها یکی یکی جلوی دوربین می‌نشستند و کیارستمی هم سوالاتی راجع به مشق، کارتون، تنبیه، تشویق و این‌جور چیزها از بچه‌ها می‌پرسید. متاسفانه متوجه نشدم فیلم در چه سالی ساخته شده بود، ولی به نظر اواسط دهه‌ی 60 می‌نمود. صرف نظر از کیفیت پایین تصویر و صدا و نداشتن داستانی منسجم، کار کیارستمی قابل تقدیر است. در آن زمان به نظر می‌رسید، اوضاع نابسامان اقتصاد کشور و همین‌طور جنگ،باعث شده بود که مسئولین و اولیا کمتر به کودکان و نحوه‌ی پرورش آ‌ن‌ها توجه کنند.

کودکان آن زمان و آن مدرسه اغلب چهر‌ه‌ای ناراحت، هراسان و محافظه‌کار داشتند. انگار که در واقع شخصیتی نداشتند. هر سوالی که از آن‌ها پرسیده می‌شد، بسیار محتاط بودند که نکند جوابی بدهند که بزرگترها از دستشان ناراحت شوند. چرا که ناراحتی بزرگترها برابر با تنبیه شدنشان بود. خیلی از کودکان تنبیه را مناسب می‌دانستند، – با وجود این‌که بعد از تنبیه دوباره اقدام به هنجارشکنی می‌کردند – به نظرم موافقت آن‌ها با تنبیه، به این خاطر نبود که تنبیه را دوست داشته باشند، بلکه به خاطر این بود که جامعه و مدرسه، آنان را مقلد بار آورده بودند.به عبارت دیگر وقتی کیارستمی می‌پرسید نظر تو درباره‌ی تنبیه چیه؟ در واقع تویی وجود نداشت. کودک در ذهن خود دنبال هنجار و روشی بود که بزرگتران آن را اجرا می‌کردند. شخصیت، فردیت، من مستقل و رای و نظری جدا داشتن در کودکان آن زمان و حتی در زمان کنونی توسط بزرگترها و بخصوص بی‌سوادانی که در آموزش و پرورش هستند، سرکوب می‌شدند و سرکوب می‌شوند.

ابتدای فیلم، بچه‌ها را نشان می‌داد که در صف‌های طولانی در حال وارد شدن به سالن مدرسه و کلاسهایشان بودند و در همان حال سرودی می‌خواندند. سرودی با محوریت امام علی. ناظم یا مسئولی عبارت کوتاهی در ستایش علی می‌گفت و بچه‌ها پس از وی، علی، علی می‌کردند. از همان سال‌ها و حتی قبل از انقلاب، مجبور کردن کودکان به فراگرفتن و پذیرفتن ایدئولوژی‌های مذهبی دلخواه حکومت باب بود و حتی امروزه هم در تمام مدارس دیده می‌شود.از یک طرف کودک‌ و لوح سفید ذهنیتش در مورد این جهان  را مورد هجوم جهان بینی و افکار مذهبی قرار می‌دهند – کودکی که هنوز توانایی تشخیص خوب از بد و استقلال فکری ندارد -، از طرف دیگر قدرت شگفتی و استقلال رای و فردیتش را از وی می‌گیرند و به این ترتیب انسانی پرورش می‌یابد و تابع بی‌چون و چرای آموزش‌هایی است که به نام حقیقت به او داده می‌شوند. انسان وابسته، برده، بی‌شخصیت و بدون اینکه از ارزش‌های فردی خود به عنوان وجودی مسقل آگاه باشد.

در جایی دیگر، کیارستمی در مورد شغل آینده از بچه‌ها سوال کرد که یکی از آن‌ها پاسخ داد می‌خوام مهندس کمیته بشم! شاید به دلیل جایگاه والایی که کمیته در نزد مردمان آن سال‌ها داشت، این بچه از کلمه‌ی مهندس استفاده کرد. کودک، عضو کمیته بودن را به عنوان شغل در نظر گرفت. دلیلش هم این بود که با افرادی که تهمت می‌زنند و دزدی می‌کنند، دعوا کند. عضو کمیته بودن برای کودک یک ارزش والا به حساب می‌آمد. همان گونه که عضو بسیج بودن در این زمان یک ارزش به حساب می‌آید. اما آیا کودک در سال‌های بعد همان ذهنیت گذشته را در مورد کمیته داشت؟ آیا کمیته فقط با  افراد دزد و تهمت زن دعوا کرد یا روزی خود کودک هم شامل مصادیق نا‌امنی کمیته شد؟

شاید خدایی ابراهیمی وجود داشته باشه، شاید خدایی وجود داشته باشه که ابراهیمی نباشه، و شاید اصلا خدایی وجود نداشته باشه. برام مهم نیست. دغدغه نیست. ارزش نیست. تاثیر مثبت خدا در زندگی‌ من بسیار ناچیز بوده. شاید عجله کردم که خودم رو بیخدا نامیدم. شاید به خاطر تبلیغات وسیع و عجیب غریبی بود که از خدا در همه جای کشور پخش بوده و هست. کارایی که به نام خدا انجام میشه، برام گنگن، بی معنی‌اند، خدا را بتی می‌دونم که دوست داره بپرستنش. خدا رو ابزار می‌دونم، نه ناظر و کلی مطلق.

بحث قاطی پاطی‌ای شد!

شاید بی‌خدا باشم، اما نه با این شدت!

به کنکور به عنوان یک مانع نگاه نمی‌کنم. به درس‌ها هم همین‌طور. نگاه دوستانه است! درس مشکل نیست. این منم که مشکل می‌دیدم. ولی از حالا نباید به این شکل باشه.

مدرسه در ایران هیچ وقت هدفش این نبوده و نیست که بچه‌ها حقیقتا مفهوم موضوعی را درک کنن. هدف فقط حفظ کردن بوده. حتی ریاضیات…

چه رتبه‌ی 1 بیارم چه رتبه‌ی 100000، هیچ تفاوتی در من ایجاد نخواهد شد. کنکور، نمره، تراز و رتبه و این چرت و پرت‌ها! برام دغدغه نیستن. مسئله چیز دیگری است…

مسئله خود درس عزیزه! اینکه چگونه باهاش برخورد بشه. آیا به اون به عنوان سد و مانع نگاه می‌کنم؟ حداقل از الان نه. دیگه نه…

این دنیا بر اساس ریاضیات، فیزیک و شیمی کار می‌کنه. آیا برای من عیب نیست که بگم من این دنیا رو نمی‌فهمم؟

کنکور مانع نیست. سکوی پرش هم نیست.

آنچه که هست، خود درس و نحوه‌ی آموختنش است.

کشورهایی که بیشترین دریافت فایرفاکس را در روز گذشته داشتند، به ترتیب از بیشترین به کمترین:

1. ایالات متحده ی آمریکا – 2.996 میلیون – جمعیت: 304,376 میلیون

2. آلمان – 806 هزار – 82,244 میلیون

3. ژاپن – 443 هزار – 127,690 میلیون

4. بریتانیا – 354 هزار – 60,587 میلیون

5.اسپانیا – 340 هزار – 45,200 میلیون

6. فرانسه - 330 هزار – 64,473 میلیون

7. لیتوانی – 301 هزار – 3,361 میلیون

8. ایتالیا - 278 هزار – 59,536 میلیون

9. کانادا – 268 هزار – 33,295 میلیون

10. ایران - 262 هزار – 71,208 میلیون

11.لهستان – 230 هزار – 38,115 میلیون

کشورهایی که دریافت فایرفاکس در آن‌ها صفر بوده :

صحرای غربی
تیمور شرقی
Svalbard And Jan Mayen ( مجمع الجزایری متعلق به کشور نروژ )
South Georgia and the South Sandwich Islands ( تحت الحمایه ی انگلیس )
کره‌ی شمالی
گینه ی بیسائو
گینه ی فرانسوی

کشورهایی که دریافت فایرفاکس در آن‌ها کمتر از 10 بوده :

آفریقای مرکزی – 4 نفر -  جمعیت: 4.343 میلیون

چاد – 6 – 10.781 میلیون

جزایر کومور – 4 – 682 هزار

جزایر فالکند – 3 – 3000 هزار

لیبریا – 4 – 3.750 میلیون

مونتسرات – 4 – 5900 هزار

پالائو – 5 – 20 هزار

ساموا – 9 – 188.540 هزار

Sao Tome And Principe – یک – ؟

سیرالئون – 6 – 5.866 میلیون

چند نکته :

1. در خاورمیانه بالاترین دریافت را ایرانیان داشتند و بعد از آن‌ ترکیه با 87 هزار دانلد.

2. از چین با جمعیت 1.3 میلیادری فقط 183 هزار دانلد صورت گرفت.

بالاخره باید موزیلا فکر این همه کاربر رو هم می کرد. با این کیفیت سرور حالا می خوان رکورد هم بزنن. رکورد دانلد…

فعلا که منتظرم…

قرار بود فایرفاکس امروز نسخه ی سومش بیاد. فعلا که خبری نیست…

اگر تمام ملت بگویند آری، من می‌گویم نه.

1. این را من در تلویزیون جمهوری اسلامی شنیدم. فکر می کنم خمینی در مورد قانون اساسی و شورای نگهبان داشت دستور می‌داد! که جمله‌ی الهی بالا را هم فرمودند.

2. یک چیز دیگر:
اینکه موقع انتخاب جانشین خمینی در خبرگان یا مجلس ملی یا اسلامی، حدس می‌زنم رفسنجانی بود که می‌گفت که امام و همین طور احمد خمینی بسیار تاکید کرده‌اند آیت‌الله خامنه‌ای به عنوان رهبر بعدی انتخاب شود.سوال اینجاست که تفاوت ولایت فقیه با نظام پادشاهی چیست؟ در الهی بودن؟. البته نمی‌خواهم زود قضاوت کنم، ولی پادشاهان هم معمولا جانشینانشان را خود انتخاب می‌کردند. مجلس خبرگان در آن زمان آیا اصلا صاحب رای و نظری جدا از نظر قدرت مطلقه‌ی حاکم بود؟ یا فقط برای اینکه حاکمان ادای دموکراسی را دربیاورند، تاسیس شده بود.

3. بحث بعدی این بود که مملکت اسلامی به صورت شورایی( چند رهبری) اداره شود که امام خمینی – که صد البته نظرش حکمی الهی است – با این کار مخالفت کرد. کسی علت مطرح شدن بحث “چند رهبری” و همین طور مخالفت خمینی با آن را می‌داند؟

4. چرا بحث مربوط به منتظری اینقدر سریع و چکیده و سرسری، فقط در نشان دادن ناتوانی خمینی در تشخیص انسان‌های خودی و غیرخودی!، خلاصه شد. بهتر بود از آیت‌الله منتظری هم دعوت می‌فرمودند کمی در مورد آن روزگاران با نسل جدید صحبت می‌کرد. البته به نظر می‌آید حفظ حکومت اسلامی واجب‌تر از افشای حقایق باشد. سوفسطایی‌ها هم همین فکر را می‌کردند.

5. دیگر آنکه بنی صدر در گفته‌ها و سخنرانی‌هایش در مورد اقلیتی صحبت می‌کرد که هدفشان ایجاد حکومتی ورای آرای اکثریت است و آنان سودای حکومت در سر دارند. فکر می‌کنم احتمالا منظورش حزب جمهوری اسلامی باشد که از افرادی مانند بهشتی، خامنه‌ای، رفسنجانی و … تشکیل شده بود. به هر حال با وجود این همه سانسور و بی‌خبری، امیدوارم بتوانم با چشم باز از آنچه که در آن دوران گذشت اطلاع یابم.